Cukrzyca typu 2

Krótka definicja

Cukrzyca typu 2 to zaburzenie, w którym komórki organizmu stają się oporne na działanie insuliny. Jednocześnie trzustka nie jest w stanie wyprodukować wystarczającej ilości tego hormonu, aby skompensować rosnące zapotrzebowanie. Choroba ta rozwija się podstępnie, często przez trzy do sześciu lat bezobjawowo. To sprawia, że rozpoznanie następuje już przy zaawansowanych zmianach metabolicznych. Przed pełnoobjawową cukrzycą występuje stan przedcukrzycowy. Przy odpowiednich działaniach można go całkowicie odwrócić. Wczesne wykrycie i leczenie stanu przedcukrzycowego może zapobiec rozwojowi pełnoobjawowej cukrzycy.

Umów Wizytę Express

Umów Wizytę Standard

Rozszerzone wyjaśnienie

Czy wiesz, że: cukrzyca typu 2 to choroba o złożonym podłożu genetycznym i środowiskowym, w której kluczową rolę odgrywa styl życia. Insulinooporność sprawia, że glukoza nie może wniknąć do komórek mięśniowych i tłuszczowych, mimo obecności insuliny. To zmusza trzustkę do produkcji coraz większych ilości hormonu. W końcu komórki beta ulegają wyczerpaniu i przestają wytwarzać wystarczające ilości insuliny.

Kryteria diagnostyczne obejmują: glukozę na czczo równą lub przekraczającą sto dwadzieścia sześć miligramów na decylitr, hemoglobinę glikowaną HbA1c równą lub powyżej sześciu i pół procenta oraz wynik doustnego testu tolerancji glukozy równy lub przekraczający dwieście miligramów na decylitr. Główne czynniki ryzyka to: 

• otyłość, zwłaszcza typu brzusznego,
• brak aktywności fizycznej,
• predyspozycje genetyczne,
• wiek powyżej czterdziestu pięciu lat
• oraz cukrzyca ciążowa w wywiadzie.

Umów Wizytę Express

Umów Wizytę Standard
 

Objawy i powikłania cukrzycy typu 2

Cukrzyca typu 2 często wykrywana jest przypadkowo podczas badań laboratoryjnych. Gdy pojawiają się objawy, oznacza to już znaczną hiperglikemię.

Charakterystyczne objawy to:

•   Wzmożone pragnienie i suchość w ustach spowodowane utratą płynów.
• Częstomocz wynikający z wydalania glukozy przez nerki.
• Niewyjaśniona utrata masy ciała mimo zachowanego apetytu.
• Przewlekłe zmęczenie i osłabienie przez nieefektywne wykorzystanie glukozy.
• Powolne gojenie się ran i częste infekcje.
• Zaburzenia widzenia przez zmiany w soczewce oka.

Długotrwała hiperglikemia prowadzi do poważnych powikłań. Należą do nich mikroangiopatie, obejmujące retinopatię zagrażającą utratą wzroku, nefropatię prowadzącą do niewydolności nerek oraz neuropatię objawiającą się drętwieniem kończyn. Ponadto występują makroangiopatie, zwiększające ryzyko zawału serca, udaru i zespołu stopy cukrzycowej.

Zarządzanie cukrzycą i profilaktyka powikłań

WAŻNE: skuteczne leczenie cukrzycy typu 2 opiera się na trzech filarach obejmujących modyfikację stylu życia, farmakoterapię i regularny monitoring parametrów metabolicznych. Redukcja masy ciała o pięć do dziesięciu procent przy nadwadze znacząco poprawia wrażliwość na insulinę. Aktywność fizyczna przez minimum sto pięćdziesiąt minut tygodniowo, obejmująca spacery, jazdę na rowerze czy pływanie, wspomaga metabolizm glukozy. Dieta niskoglikemiczna, bogata w produkty pełnoziarniste, warzywa i chude białko, stabilizuje glikemię.

Farmakoterapia zazwyczaj zaczyna się od metforminy jako leku pierwszego wyboru, poprawiającego wrażliwość tkanek na insulinę. W razie potrzeby lekarz może dodać kolejne leki doustne. W zaawansowanych stadiach konieczne staje się stosowanie insuliny. Konieczna jest również regularna kontrola glikemii glukometrem, oznaczanie hemoglobiny glikowanej co trzy miesiące oraz badania profilaktyczne dna oka, stóp, funkcji nerek i lipidogramu. Przestrzeganie zaleceń dotyczących diety i aktywności fizycznej może być równie skuteczne jak leki w kontrolowaniu glikemii.