Co może powodować uczucie "rozpierania" w pochwie?
Dostępni Ginekolodzy w Med24
Pamiętaj, że na Med24 możesz szybko umówić się na konsultację lekarską z możliwością otrzymania zwolnienie lekarskie, a w razie konieczności zostanie także wypisana recepta. Sprawdź, jak teleporada może ułatwić Ci dostęp do lekarza bez wychodzenia z domu.
Uczucie „rozpierania" w pochwie to subiektywne odczucie dyskomfortu: napięcia, ucisku lub pełności w okolicy narządów płciowych. Dolegliwość może być wywołana przez różne czynniki, tak fizyczne, jak i psychologiczne.
Najczęściej uczucie „rozpierania" w pochwie wywołują:
- infekcje pochwy, na przykład grzybica (kandydoza), zakażenia bakteryjne, rzeżączka (typer), rzęsistkowica (choroba pasożytnicza),
- patologie związane z narządami miednicy, na przykład wypadanie pęcherza,
- choroby i patologie ginekologiczne, na przykład mięśniaki macicy, żylaki pochwy, nowotwory złośliwe pochwy, wady wrodzone macicy,
- zaburzenia hormonalne, suchość pochwy, na przykład związana z menopauzą,
- wahania hormonalne, związane z cyklem menstruacyjnym, ale także menopauzą czy ciążą,
- napięcie mięśni w okolicy miednicy, na przykład powodowane przez stres,
- choroby pęcherza, takie jak zapalenie pęcherza moczowego,
- czynniki psychiczne, takie jak zaburzenia seksualne, stany lękowe, traumatyczne doświadczenia, wulwodynia (vulvodynia). Wówczas ból występuje samoistnie, nie ma związku z infekcją czy chorobą, a badania nie wykazują żadnych nieprawidłowości.
Kłucie w pochwie, ale i ból oraz inne dolegliwości znacząco utrudniają codzienne funkcjonowanie, pogarszają jakość życia seksualnego (niekiedy uniemożliwia to odbycie stosunku). Nie wolno tego bagatelizować.
Jeśli uczucie „rozpierania" jest uporczywe, trwa długo bądź często powraca, towarzyszą mu inne objawy (np. ból, nietrzymanie moczu, świąd), dobrze jest skonsultować się z lekarzem, najlepiej ginekologiem. Można to zrobić bez wychodzenia z domu, korzystając z konsultacji online.
Prawidłowe rozpoznanie jest możliwe po zebraniu wywiadu oraz wykonaniu badań (fizykalnych, laboratoryjnych, obrazowych czy specjalistycznych). Leczenie zależy od podłoża problemu. Czasem wystarczą leki miejscowe lub doustne (np. antybiotyki, leki hormonalne), niekiedy konieczna jest interwencja chirurgiczna bądź podjęcie współpracy z seksuologiem, psychologiem i psychoterapeutą.
Specjalizacja
