Czy choroba Hashimoto ma podłoże genetyczne?
Dostępni Endokrynolodzy w Med24
Na Med24 możesz szybko umówić się na konsultację lekarską. Podczas konsultacji może zostać wypisana recepta, a w razie konieczności także L4 online. Sprawdź, jak teleporada może ułatwić Ci dostęp do lekarza bez wychodzenia z domu.
Przewlekłe limfocytarne zapalenie tarczycy, czyli choroba Hashimoto, to schorzenie o podłożu autoimmunizacyjnym. Jego przyczyną jest zaburzona praca układu odpornościowego prowadząca do niszczenia własnego organu, w tym przypadku tarczycy. Konsekwencją jest destrukcja gruczołu tarczowego, zaburzenie produkcji hormonów tarczycy i niedoczynności tarczycy.
Choroba Hashimoto została opisana po raz pierwszy w 1912 roku przez japońskiego lekarza Hakaru Hashimoto. Dziś dzięki badaniom naukowym wiadomo, że jej rozwój w głównej mierze zależy od predyspozycji genetycznych, w mniejszym stopniu od czynników środowiskowych.
Dowiedziono, że do zachorowania na autoimmunizacyjne zapalenie tarczycy konieczne jest współistnienie predyspozycji genetycznych i dysfunkcji immunologicznej oraz współdziałanie czynników środowiskowych. Może to być stres, zaburzenia hormonalne, infekcje bakteryjne i wirusowe, ale i niedobór selenu czy nadmiar jodu w diecie, niektóre leki, w tym sole litu czy terapie cytokinami.
Analizy badań epidemiologicznych pozwoliły także ustalić, że zachorowalność na chorobę Hashimoto w postaci:
- subklinicznej niedoczynności tarczycy dotyczy 10-15%,
- jawnej pełnoobjawowej niedoczynności spowodowanej chorobą Hashimoto dotyczy około 0,1% do 2% populacji.
Warto podkreślić, że na Hashimoto zapada nawet 10 razy więcej kobiet niż mężczyzn. Choć można zachorować w każdym wieku, szczyt przypada na czwartą i piątą dekadę życia.
Przy podejrzeniu choroby Hashimoto, na którą może wskazywać chroniczne uczucie zmęczenia, brak energii, przybieranie na wadze, sucha i szorstka skóra, łamliwe włosy i paznokcie, problemy z koncentracją (tzw. „mgła mózgowa”), zaburzenia nastroju (drażliwość, niepokój, stany depresyjne), należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem endokrynologiem. Można to zrobić przez Internet, korzystając z telemedycyny.
Specjalista, po zebraniu wywiadu, zleci badania laboratoryjne krwi (TSH, FT3, FT4, przeciwciała anty-TPO i anty-TG) oraz badanie obrazowe, jakim jest USG tarczycy. Rozpoznanie choroby pozwoli wdrożyć odpowiednie leczenie, które polega na suplementacji hormonów tarczycy.
Specjalizacja
